در دنیای امروز، مدلسازی فرایند به یکی از پایههای اصلی مدیریت و بهبود گردش کار تبدیل شده است. سازمانهایی که فرایندهای خود را بهدرستی مدلسازی نمیکنند، معمولاً با دوبارهکاری و اتلاف منابع مواجه میشوند؛ در حالیکه مدلسازی فرایند، دیدی شفاف از نحوه انجام کارها ایجاد کرده و زمینه را برای بهینهسازی و اتوماسیون فراهم میکند.
در این مطلب، قرار است بهصورت کاربردی با مفهوم مدلسازی فرایند، روشها و کاربردهای آن در سازمانها آشنا شوید و ببینید چگونه این رویکرد میتواند گردش کار را هدفمند و قابل مدیریت کند.
مدلسازی فرایندها به معنای ایجاد یک نمایش گرافیکی از فرایندها و گردش کارهای سازمان است که با ارائه یک تصویر کلی و شفاف، به سازمانها کمک میکند درک دقیقتری از فرایندهای داخلی خود داشته باشند. این رویکرد زمینهساز طراحی فرایندهایی کارآمدتر و بهینهتر میشود.
از نگاه مدیریت فرایندهای سازمانی، مدلسازی فرایند یک فعالیت اثربخش برای بهبود مستمر گردش کار محسوب میشود و یکی از اجزای حیاتی در خودکارسازی (اتوماسیون) فرایندها به شمار میآید. چرا که پیش از هرگونه خودکارسازی، لازم است وظایف، نقشها و جریان انجام کار بهصورت دقیق در قالب یک مدل فرایند استاندارد تعریف شوند.
مدلسازی فرایند تنها به مرحله شناسایی و ترسیم فرایندها محدود نمیشود، بلکه در مرحله نظارت و بهینهسازی فرایندهای سازمان نیز نقشی کلیدی ایفا میکند. به هنگام پایش عملکرد فرایندها، مدلهای فرایندی کمک میکنند تا عملکرد واقعی با آنچه برنامهریزی شده بود مقایسه شود و مشخص شود کدام مراحل گردش کار نیاز به بهینهسازی دارند.
بیشتر بخوانید: طراحی فرایند چیست؟ اهمیت، تعاریف و اصول آن در کسب و کار
1. شناسایی فرایند: در این مرحله، فرایندی که قرار است مدلسازی شود انتخاب شده و محدوده و مرزهای آن بهصورت شفاف مشخص میگردد تا گردش کار موردنظر بهدرستی تعریف شود.
2. جمعآوری اطلاعات: اطلاعات و دادههای مرتبط با فرایند جمعآوری میشود؛ از جمله مراحل اجرا، ورودیها، خروجیها، نقشها و منابعی که در گردش کار فرایند نقش دارند.
3. ترسیم مدل: بر اساس اطلاعات بهدستآمده، یک نمایش گرافیکی یا متنی از فرایند ایجاد میشود. این کار معمولاً با استفاده از استانداردها و ابزارهای مدلسازی فرایند مانند BPMN، نمودارهای جریان (Flowchart) یا سایر تکنیکهای مدلسازی انجام میگیرد.
4. تحلیل مدل: مدل فرایند طراحیشده مورد بررسی قرار میگیرد تا نقاط ضعف، گلوگاهها، دوبارهکاریها و فرصتهای بهبود در گردش کار شناسایی شوند.
5. بهینهسازی فرایند: در این مرحله، تغییرات و راهکارهای لازم برای افزایش کارایی، کاهش هزینهها و بهبود اثربخشی فرایند و گردش کار پیشنهاد و طراحی میشود.
6. مستندسازی: در نهایت، مدلسازی فرایند و اصلاحات پیشنهادی بهصورت کامل مستندسازی میشود تا در بهبودهای آینده، آموزش کاربران و پروژههای اتوماسیون فرایند مورد استفاده قرار گیرد.
مدلسازی فرایند در سازمانها زمانی به کار میآید که نیاز به شفافسازی، تحلیل یا بازطراحی گردش کار وجود دارد. مهمترین کاربردهای واقعی و رایج آن در شرکتها و سازمانها عبارتاند از:
زمانی که سازمان قصد طراحی یک فرایند جدید یا اجرای یک پروژه تازه را دارد، مدلسازی فرایند برای تعریف دقیق مراحل، نقشها و گردش کار پیش از اجرا استفاده میشود.
در فرایندهایی که بهمرور زمان پیچیده، کند یا ناکارآمد شدهاند، مدلسازی فرایند ابزاری برای بررسی وضعیت موجود و طراحی وضعیت مطلوب است.
وقتی تعامل بین واحدها شفاف نیست یا مسئولیتها همپوشانی دارند، مدلسازی فرایند به درک وابستگیها و نقاط تماس بین بخشها کمک میکند.
پیش از پیادهسازی نرمافزارهای اتوماسیون و BPMS، از مدلسازی فرایند برای تعریف دقیق گردش کار، قوانین و استثناها استفاده میشود.
در سازمانهایی که دانش فرایندی به افراد وابسته است، مدلسازی فرایند برای ایجاد مستندات قابل اتکا و قابل انتقال به کار میرود.
مدیران از مدلهای فرایندی برای بررسی سناریوهای مختلف، اعمال تغییرات ساختاری و ارزیابی اثر تصمیمها بر گردش کار استفاده میکنند.
در برخی از سازمانهای ایرانی، فرایندها نه بر اساس مستندات رسمی، بلکه بر پایه تجربه افراد، روابط غیررسمی و تصمیمهای موردی اجرا میشوند. در چنین فضایی، مدلسازی فرایند صرفاً یک ابزار بهبود نیست، بلکه نقش حیاتی در قابلانتقال کردن دانش، کاهش وابستگی به افراد کلیدی و ایجاد شفافیت واقعی در گردش کار ایفا میکند.
با توجه به تغییرات مداوم قوانین، ساختارهای اداری پیچیده و فشارهای اقتصادی، مدلسازی فرایند به مدیران ایرانی کمک میکند اثر این تغییرات را سریعتر روی گردش کار تحلیل کرده، تصمیمهای دقیقتری بگیرند و از دوبارهکاری، اتلاف منابع و تفسیرهای سلیقهای فرایندها جلوگیری کنند.
بیشتر بخوانید: نرم افزار BPMS چگونه منجر به یکپارچگی داده ها در سازمان می شود؟

- کاهش هزینههای پنهان و کنترل بهتر سرمایهگذاریها
- افزایش کیفیت خروجی فرایند و یکنواختی عملکرد
- کاهش وابستگی فرایندها به افراد کلیدی
- بهبود شفافیت و پاسخگویی در گردش کار
- کاهش ریسکهای عملیاتی و خطاهای انسانی
- ایجاد بستر مناسب برای بهبود مستمر و اتوماسیون فرایندها
در مدلسازی فرایند و گردش کار از تکنیکها و ابزارهای مختلفی استفاده میشود که هرکدام متناسب با سطح پیچیدگی فرایند و نوع مخاطب کاربرد خاص خود را دارند. در ادامه، رایجترین روشهای مدلسازی فرایند معرفی شدهاند:
BPMN
BPMN یک استاندارد شناختهشده برای مدلسازی فرایندهای کسبوکار است که از نمادهای گرافیکی دقیق برای نمایش گردش کار استفاده میکند.
مزایا: قدرت بیان بالا، پشتیبانی از فرایندهای ساده تا پیچیده و سازگاری با ابزارهای BPMS.
محدودیت: نیازمند یادگیری مفاهیم و نمادهای استاندارد BPMN است.
نمودار فعالیت (Activity Diagram)
برای نمایش جریان فعالیتها در سیستمها، بهویژه سیستمهای نرمافزاری.
مزایا: مناسب برای تحلیل گردش کارهای سیستمی و فنی.
محدودیت: برای کاربران غیر فنی کمتر قابل درک است و نیاز به دانش UML دارد.
Petri Nets
یک مدل ریاضی برای نمایش فرایندهای همزمان، موازی و پیچیده.
مزایا: توانمند در تحلیل فرایندهای پیچیده و همزمان.
محدودیت: پیچیدگی بالا و نامناسب برای استفاده عمومی در سازمانها.
نمودار جریان (FlowChart)
یک نمایش گرافیکی ساده از توالی مراحل یک فرایند یا گردش کار.
مزایا: قابل فهم برای عموم کاربران و مناسب برای توضیح فرایندهای ساده.
محدودیت: در فرایندهای پیچیده، جزئیات و تعاملات را بهخوبی نمایش نمیدهد.
نمودارهای گانت
ابزاری برای نمایش زمانبندی فعالیتها و مراحل اجرای یک پروژه.
مزایا: شفافسازی زمان اجرا و وابستگیهای زمانی فعالیتها.
محدودیت: بیشتر برای مدیریت پروژه کاربرد دارد و جزئیات فرایند و گردش کار را نمایش نمیدهد.

سخن پایانی
در مجموع، مدلسازی فرایند ابزاری کلیدی برای شفافسازی گردش کار، بهبود عملکرد سازمان و آمادهسازی فرایندها برای اتوماسیون است. با مدلسازی اصولی، سازمانها میتوانند فرایندهای خود را بهتر تحلیل کنند، نقاط ضعف را بشناسند و تصمیمهای دقیقتری برای بهبود و توسعه بگیرند. این رویکرد زمانی بیشترین ارزش را ایجاد میکند که با ابزارهای حرفهای و متناسب با نیاز سازمان اجرا شود.
اگر به دنبال طراحی و مدیریت مؤثر فرایندهای سازمانی هستید، در نرمافزار مدیریت فرایند پیشرو یک مدلر حرفهای فرایند در اختیار شماست که امکان طراحی، تحلیل و بهینهسازی گردش کارها را بهصورت استاندارد فراهم میکند؛ برای آشنایی بیشتر، پیشنهاد میکنیم صفحه مربوط به طراحی فرایند را مشاهده کنید.